Charakterystyka szlaków konnych w Karpatach Polskich

Joanna Opyrchał , Jarosław Łuszczyński , Romana Augustyn , Magdalena Pieszka , Bogusława Długosz

Abstract

Horse tourism for an increasing number of horseback riding enthusiasts, in addition to testing their riding skills, gives the opportunity to admire the surrounding nature and explore new places, often inaccessible for other types of recreation. The aim of the study was to characterize horse trails in Polish Carpathians with regard to accompanying tourist infrastructure and the organization and functioning of mountain horse-riding tourism in Poland. Information on horse trails included in the study was collected on the basis of available literature, printed guides to the mountains, current maps, regional guides, regulations of National Parks and documents of the Commission of the Polish Tourist and Sightseeing Society. On their basis, using Google Maps, the course of Existing mountain horse trails was determined, along with the location of major peaks, passes, tourist hostels or mountain horse-riding tourist resorts, and the stages of the trails were described. Data on horses used in mountain horse riding tourism were obtained on the basis of questionnaire surveys. The survey involved 14 riding centers located in the area covered by the study. Information was collected on 173 horses, 102 of which were used in mountain horse riding tourism. It turned out that, according to opinion of the owners of the analyzed centers, the preferred system of rearing and maintaining horses for mountain horse riding tourism was the stable-pastures and pastures system. Every third horse used in mountain horse riding tourism came from system. Every third horse used in mountain horse riding tourism came from its own breeding carried out in several of the studied centers. Due to the lack of interest of the owners in obtaining the Tourism Horse Licence, only less than 19% of the surveyed horses had such a document. Horses during the tourism season worked on average about 4.5 hours. According to the owners opinions, horses for mountain tourism should be brave and calm, they should not be easy to get frightened. It was also important that horses should be willing to work, have a proper body structure and condition, healthy hooves and lack of addictions and vices. When choosing the horses, the customers of the studied centres paid attention to horse character, considering this trait as the most important one, but the skills and appearance of the horse were also of great importance, first of all colour varieties. Despite the fact that horses of many btreeds were kepot in the analysed centres, Hucul and Malopolski horses turned out to be the most frequently used in mountain horse riding tourism. The analysis of the questionnaires shows that the owners equally preferred the suitability of mares and geldings for work. Although it is commonly believed that the optimal heigh at withers of tourist horses should be between 140-160 cm, due to the possibility of adjusting to various tourists heights or ages more than 40% of horses smaller or larger than the given range were available in the examined centres. Horses started working on mountain trails at the age of 5 on average, but most often for the first time they took part in such expeditions mounts four and three years old. In addition to the basic horse riding training , such as riding on a saddle or learning to overcome obstacles in the terrain, the owners of the centres also used imprinting, early foaling training, walks with the mother in the mountainous terrain and natural riding method.
Other language title versionsCharacteristics of horse trails in the Polish Carpathians Abstract
Book typeMonograph
Author Joanna Opyrchał (FoAS / IoAS)
Joanna Opyrchał,,
- Institute of Animal Science
, Jarosław Łuszczyński (FoAS / IoAS)
Jarosław Łuszczyński,,
- Institute of Animal Science
, Romana Augustyn (FoAS / IoAS)
Romana Augustyn,,
- Institute of Animal Science
, Magdalena Pieszka (DoAS / HBZ-KHK)
Magdalena Pieszka,,
- Department of Horse Breeding
, Bogusława Długosz (FoAS / IoAS)
Bogusława Długosz,,
- Institute of Animal Science
PublisherWydawnictwo Uniwersytetu Rolniczego im Hugona Kołłątaja w Krakowie, MNiSW [80] [Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie]
Publishing place (Publisher address)Kraków
ISBN978-83-64758-82-9
Issue year2019
Pages115
Publication size in sheets5.7
Abstract in PolishTurystyka konna daje coraz większej rzeszy miłośników wędrówek na końskim grzbiecie możliwość podziwiania otaczającej natury oraz poznawania nowych miejsc, często niedostępnych przy uprawianiu innych rodzajów rekreacji. Celem niniejszej pracy była charakterystyka szlaków konnych w Karpatach Polskich z uwzględnieniem towarzyszącej im infrastruktury turystycznej oraz organizacji i funkcjonowania górskiej turystyki jeździeckiej w Polsce. Informacje o szlakach konnych zamieszczonych w pracy zebrano na podstawie dostępnej literatury krajoznawczej, wydanych drukiem przewodników po górach, aktualnych map, informatorów regionalnych, regulaminów Parków Narodowych oraz dokumentów Komisji Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajobrazowego. Na ich podstawie, wykorzystując Mapy Google, wyznaczono przebieg istniejących górskich szlaków konnych wraz z usytuowaniem ważniejszych szczytów, przełęczy, schronisk turystycznych czy ośrodków górskiej turystyki jeździeckiej oraz opisano ich etapy. Dane o koniach wykorzystywanych w górskiej turystyce jeździeckiej uzyskano w oparciu o badania ankietowe. W ankiecie uczestniczyło 14 ośrodków. Zebrano informacje o 173 koniach, z których 102 były użytkowane w górskiej turystyce jeździeckiej. Okazało się, że według właścicieli badanych ośrodków preferowanym systemem wychowu i utrzymania koni do górskiej turystyki jeździeckiej był system stajenno- pastwiskowy i pastwiskowy. Co trzeci koń wykorzystywany w górskiej turystyce jeździeckiej pochodził z własnej hodowli prowadzonej w kilku z badanych ośrodków. Ze względu na brak zainteresowania właścicieli uzyskaniem Licencji Konia Turystycznego, tylko niecałe 19% badanych koni legitymowało się takim dokumentem. Konie w sezonie turystycznym pracowały średnio około 4,5 godziny dziennie, sporadycznie zdarzało się wydłużenie tego czasu do 8,5 godziny. Według właścicieli konie do turystyki górskiej powinny być odważne, niepłochliwe i spokojne. Ważne dla nich było także to, aby wykazywały chęć do pracy, cechowały się prawidłową budową ciała, odpowiednią kondycją, zdrowymi kopytami oraz brakiem nałogów i narowów. Klienci badanych ośrodków przy wyborze konia zwracali natomiast uwagę na jego charakter, uznając tę cechę za najistotniejszą, ale duże znaczenie miały również umiejętności i wygląd, przede wszystkim maść i odmiany. Mimo że w badanych ośrodkach utrzymywano konie wielu ras, to jednak najczęściej użytkowanymi w górskiej turystyce jeździeckiej okazały się konie huculskie i małopolskie. Z analizy wynika, że właściciele uważali, że klacze i wałachy są równie przydatne i zdolne do pracy. Choć powszechnie uważa się, że optymalna wysokość w kłębie koni turystycznych powinna wynosić 140-160 cm, to ze względu na możliwość dopasowania do różnorodnego wzrostu czy wieku turystów w badanych ośrodkach dostępnych było ponad 40% koni mniejszych lub większych niż podany przedział. Konie rozpoczynały prac ę na górskich szlakach średnio w wieku pięciu lat, ale najczęściej po raz pierwszy brały udział w takich wyprawach wierzchowce cztero – i trzyletnie. Oprócz podstawowego szkolenia koni, polegającego na zajeżdżaniu w siodle czy nauki pokonywania przeszkód w terenie, właściciele badanych ośrodków stosowali także imprinting, wczesne szkolenie źrebiąt, spacery z matką w górskim terenie i metody naturalnego jeździectwa.
Languagepl polski
Score (nominal)80
Score sourcepublisherList
Citation count*
Cite
Share Share

Get link to the record


* presented citation count is obtained through Internet information analysis and it is close to the number calculated by the Publish or Perish system.
Back
Confirmation
Are you sure?